در حوزه های علمیه به طلاب چه میآموزند؟
از ریدن حضرت محمّد تا
باد فتق حضرت موسی!
علی کبیری
امام
ابو داوود که نزد مسلمانان مقام شامخی دارد، احادیث اسلامی را مورد بررسی دقیق
قرار داده و آنهائی که درست بوده را در سنن ابوداوود بیان کرده است. دو حدیث زیر
از امام ابو داوود است:
حدیث 158:
قَالَ
لَيْسَ أَبُو عُبَيْدَةَ ذَكَرَهُ وَلَكِنْ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ الأَسْوَدِ
عَنْ أَبِيهِ، أَنَّهُ سَمِعَ عَبْدَ اللَّهِ، يَقُولُ أَتَى النَّبِيُّ صلى الله
عليه وسلم الْغَائِطَ، فَأَمَرَنِي أَنْ آتِيَهُ بِثَلاَثَةِ أَحْجَارٍ،
فَوَجَدْتُ حَجَرَيْنِ، وَالْتَمَسْتُ الثَّالِثَ فَلَمْ أَجِدْهُ، فَأَخَذْتُ
رَوْثَةً، فَأَتَيْتُهُ بِهَا، فَأَخَذَ الْحَجَرَيْنِ وَأَلْقَى الرَّوْثَةَ
وَقَالَ " هَذَا رِكْسٌ " . وَقَالَ إِبْرَاهِيمُ بْنُ يُوسُفَ عَنْ
أَبِيهِ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ حَدَّثَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ.
پیامبر
(ص) برای قضای حاجت بیرون رفت و از من خواست که سه قلوه سنگ برایش بیاورم. من دو
قلوه سنگ پیدا کردم، اما قلوه سنگ دیگری نیافتم. پس تکهای از گوه خشک شده (سرگین)
را برداشتم و برای ایشان بردم. ایشان دو قلوه سنگ را گرفتند و گوه خشک شده را دور
انداختند، و فرمودند: «این خوب نیست»
حدیث 277:
عَنِ
النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " كَانَتْ بَنُو إِسْرَائِيلَ
يَغْتَسِلُونَ عُرَاةً، يَنْظُرُ بَعْضُهُمْ إِلَى بَعْضٍ، وَكَانَ مُوسَى
يَغْتَسِلُ وَحْدَهُ، فَقَالُوا وَاللَّهِ مَا يَمْنَعُ مُوسَى أَنْ يَغْتَسِلَ
مَعَنَا إِلاَّ أَنَّهُ آدَرُ، فَذَهَبَ مَرَّةً يَغْتَسِلُ. پیامبر
(ص) فرمود:
«بنیاسرائیل
همه با هم برهنه حمام میکردند و به آلت یکدیگر هم نگاه میکردند. اما حضرت موسی
(ص) به تنهایی حمام میکرد. آنها گفتند: «به خدا قسم! هیچ چیز مانع از حمام کردن
موسی با ما نمیشود جز اینکه او وَرَم بیضه دارد.»
عَنِ النَّبِيِّ
صلى الله عليه وسلم قَالَ " كَانَتْ بَنُو إِسْرَائِيلَ يَغْتَسِلُونَ
عُرَاةً، يَنْظُرُ بَعْضُهُمْ إِلَى بَعْضٍ، وَكَانَ مُوسَى يَغْتَسِلُ وَحْدَهُ،
فَقَالُوا وَاللَّهِ مَا يَمْنَعُ مُوسَى أَنْ يَغْتَسِلَ مَعَنَا إِلاَّ أَنَّهُ
آدَرُ، فَذَهَبَ مَرَّةً يَغْتَسِلُ، فَوَضَعَ ثَوْبَهُ عَلَى حَجَرٍ، فَفَرَّ
الْحَجَرُ بِثَوْبِهِ، فَخَرَجَ مُوسَى فِي إِثْرِهِ يَقُولُ ثَوْبِي يَا حَجَرُ.
حَتَّى نَظَرَتْ بَنُو إِسْرَائِيلَ إِلَى مُوسَى، فَقَالُوا وَاللَّهِ مَا
بِمُوسَى مِنْ بَأْسٍ. وَأَخَذَ ثَوْبَهُ، فَطَفِقَ بِالْحَجَرِ ضَرْبًا " .
فَقَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ وَاللَّهِ إِنَّهُ لَنَدَبٌ بِالْحَجَرِ سِتَّةٌ أَوْ
سَبْعَةٌ ضَرْبًا بِالْحَجَر.ِ
پیامبر (ص) فرمود: یک روز موسی برای حمام کردن بیرون رفت و لباسهایش را روی سنگی گذاشت. آن سنگ با لباسهایش فرار کرد. موسی به دنبال آن سنگ ئوید و گفت: «لباسهای من، ای سنگ! لباسهای من، ای سنگ!» تا اینکه بنیاسرائیل او را برهنه دیدند و گفتند: «به خدا قسم، موسی سالم است و تخم اش وَرَم ندارد»
